شماره ۳۰۴ - گاهی به چشم دشمن و گاهی در آینه

گاهی به چشم دشمن و گاهی در آینه
بر کار عیب جویی خویشم هر آینه ۱

حیرت نصیب دیده ز بی تابی دل ست
سیماب را حقی ست همانا بر آینه ۲

تا خود دل که جلوه گه روی یار شد
خنجر به خویش می کشد از جوهر آینه ۳

باشد که خاکساری ما بردهد فروغ
گویی سپرده ایم به روشنگر آینه ۴

محو خودی و داد رقیبان نمی دهی
ای بر رخت ز چشم تو حیران تر آینه ۵

دورت ربوده ناز به خود هم نمی رسی
تا چند در هوای تو ریزد پر آینه ۶

دردا که دیده را نم اشکی نمانده است
کاندر وداع دل زند آبی بر آینه ۷

در هر نظر به رنگ دگر جلوه می کنی
حسنت طلسم و فتنه و افسونگر آینه ۸

هر یک گدای بوسه و نظاره کسی ست
از جم پیاله بین و ز اسکندر آینه ۹

آهن چه داد غمزه سحرآفرین دهد
غالب به جز دلش نبود در خور آینه ۱۰