شماره ۳۲۵ - رفت آن که کسب بوی تو از باد کردمی

رفت آن که کسب بوی تو از باد کردمی
گل دیدمی و روی ترا یاد کردمی ۱

رفت آن که گر به راه تو جان دادمی ز ذوق
از موج گرد ره نفس ایجاد کردمی ۲

رفت آن که گر لبت نه به نفرین نواختی
رنجیدمی و عربده بنیاد کردمی ۳

رفت آن که قیس را به سترگی ستودمی
در چابکی ستایش فرهاد کردمی ۴

رفت آن که جانب رخ و قدت گرفتمی
در جلوه بحث با گل و شمشاد کردمی ۵

رفت آن که در ادای سپاس پیام تو
هرگونه مرغ صد قفس آزاد کردمی ۶

اکنون خود از وفای تو آزار می کشم
رفت آن که از جفای تو فریاد کردمی ۷

بندم منه ز طره که تابم نمانده است
رفت آن که خویش را به بلا شاد کردمی ۸

آخر به دادگاه دگر اوفتاد کار
رفت آن که از تو شکوه بیداد کردمی ۹

غالب هوای کعبه به سر جا گرفته است
رفت آن که عزم خلخ و نوشاد کردمی ۱۰