هوش مصنوعی: این متن شعری است که در آن شاعر به ستایش معشوق یا شخصیتی مقدس می‌پردازد و او را به بهشت، جاویدانگی و زیبایی‌های ابدی تشبیه می‌کند. معشوق در این شعر به‌عنوان موجودی الهی، شیرین‌رفتار و دارای جذابیت‌های بی‌نظیر توصیف شده است که در قلب و چشم بینندگان تأثیر عمیقی می‌گذارد.
رده سنی: 16+ این متن دارای مفاهیم عرفانی و ادبی پیچیده است که درک آن به دانش زبانی و ادبی نسبتاً بالایی نیاز دارد. همچنین، برخی از اشارات عرفانی و تشبیهات به کار رفته ممکن است برای مخاطبان کم‌سن‌وسال نامفهوم باشد.

شماره ۳۲۸ - مژده خرمی و بی خللی را مانی

مژده خرمی و بی خللی را مانی
ابدی جنت و فیض ازلی را مانی ۱

بس که همواره دلاویزی و شیرین حرکات
سایه طوبی و جوی عسلی را مانی ۲

جلوه فرمایی و جاوید نمانی به کسی
سیمیایی و بهشت عملی را مانی ۳

به ستم معنی پیچیده نازک باشی
ای که در لطف رقمهای جلی را مانی ۴

به توانایی کوشش نتوان یافت ترا
سرخوشی های قبول ازلی را مانی ۵

جز به چشم و دل والاگهران جا نکنی
جلوه نقش کف پای علی را مانی ۶

به دل هر که به چشم تو درآید ناگاه
داری آن مایه تصرف که ولی را مانی ۷

ای که در طالع ما نقش تو هرگز ننشست
زهره حوتی و شمس حملی را مانی ۸

اندرین شیوه گفتار که داری غالب
گر ترقی نکنم شیخ علی را مانی ۹
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۹
کانال گوهرین در ایتا
۲۴۹
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۳۲۷ - اگر به شرع سخن در بیان بگردانی
گوهر بعدی:شماره ۳۲۹ - بدین خوبی خرد گوید که کام دل مخواه از وی
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.