هوش مصنوعی:
در این متن، شاعر از درختی سخن میگوید که مانند تبر است و رختش از آتش خورده است. او بیان میکند که بدون اینکه تو را بدنام کند، میتواند تو را بکشد، اما خوی تو ناسازگارتر از بخت من است.
رده سنی:
16+
متن دارای مفاهیم عمیق و استعاری است که ممکن است برای کودکان و نوجوانان کمسنوسال قابل درک نباشد. همچنین، برخی از عبارات مانند 'میکشدم' ممکن است نیاز به توضیح و تفسیر داشته باشند.
شماره ۱۴ - در خورد تبر بود درختی که مراست
در خورد تبر بود درختی که مراست
خاییده آتش ست رختی که مراست ۱
بی آن که تو بدنام شوی می کشدم
ناسازتر از خوی تو بختی که مراست ۲
خاییده آتش ست رختی که مراست ۱
بی آن که تو بدنام شوی می کشدم
ناسازتر از خوی تو بختی که مراست ۲
قالب: رباعی
تعداد ابیات: ۲
۲۳۱
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۳ - کس را نبود رخی بدین سان که تراست
گوهر بعدی:شماره ۱۵ - هستم ز می امید سرمست و بس است
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
