بخش ۴۲ - شعر گفتن گلشاه

کزین پس ایا دل به دنیا مناز
که عزش عذابست و نازش نیاز ۱

دو سرو سهی را بهٔک بوستان
بپرورد در شادکامی و ناز ۲

ابی آن که ز آن هر دو آمد گناه
ز یک دیگرانشان جدا کرد باز ۳

ایا ورقه دوری تو از یار خویش
شدم بی تو کوتاه عمری دراز ۴

مرا گفته بودی که آیم برت
شدی از برم باز نایی تو باز ۵

قضا تا در مرگ تو باز کرد
به خود بر در غم نکردم فراز ۶

به نزد تو خواهم همی آمدن
مرا هم بر جای خود جای ساز ۷