هوش مصنوعی:
در این متن، شاعر از وضعیت دشواری سخن میگوید که در آن یک زن در حال زایمان است و نیاز به کمک دارد. او از خداوند طلب یاری میکند و به نااهلان و بیکفایتان اشاره میکند که جایگاه بلندی یافتهاند، در حالی که آزادگان هوشمند مورد بیتوجهی قرار گرفتهاند. همچنین، شاعر به قدرت و مقاومت مردان واقعی در برابر سختیها اشاره میکند.
رده سنی:
16+
متن دارای مفاهیم عمیق اجتماعی و اخلاقی است که ممکن است برای کودکان و نوجوانان کمسنوسال قابل درک نباشد. همچنین، برخی از عبارات ممکن است نیاز به تفسیر داشته باشند که برای سنین بالاتر مناسبتر است.
شمارهٔ ۹۴ - مثنویات
چو آمد گه زادن زن فراز
بکشکینه گرمش آمد نیاز ۱
من و زن در آن خانه تنها و بس
مرا گفت کی شوی، فریادرس ۲
اگر شوربائی بچنگ آوری
من مرده را باز رنگ آوری ۳
چو نااهل را قدر گردد بلند
نباشد چو آزاده هوشمند ۴
اگر چه چنارست برگش بزرگ
نباشد در آن نفع برگ تورک ۵
خدایا تو این جمله را دست گیر
ورستاد جودت ز ما وامگیر ۶
بزخمی کزوغ ورا خرد کرد
همین حرب سازند مردان مرد ۷
مرد را کرد گردن و سر و پشت
کوفته سر بسر بکاج و بمشت ۸
بکشکینه گرمش آمد نیاز ۱
من و زن در آن خانه تنها و بس
مرا گفت کی شوی، فریادرس ۲
اگر شوربائی بچنگ آوری
من مرده را باز رنگ آوری ۳
چو نااهل را قدر گردد بلند
نباشد چو آزاده هوشمند ۴
اگر چه چنارست برگش بزرگ
نباشد در آن نفع برگ تورک ۵
خدایا تو این جمله را دست گیر
ورستاد جودت ز ما وامگیر ۶
بزخمی کزوغ ورا خرد کرد
همین حرب سازند مردان مرد ۷
مرد را کرد گردن و سر و پشت
کوفته سر بسر بکاج و بمشت ۸
قالب: مثنوی
تعداد ابیات: ۸
۳۲۲
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شمارهٔ ۹۳ - قطعه
گوهر بعدی:شمارهٔ ۹۵ - قطعه هزلیه
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.