بخش ۴ - در آفرینش ماه

چراغیست مر تیره شب را بسیج
به بد تاتوانی تو هرگز مپیچ ۱

چو سی روز گردش بپیمایدا
دو روز و دو شب روی ننمایدا ۲

پدید آید آنگاه باریک و زرد
چو پشت کسی کو بود سال خورد ۳

چو بیننده دیدارش از دور دید
هم اندر زمان زو شود ناپدید ۴

دگر شب نمایش کند بیشتر
تو را روشنایی دهد بیشتر ۵

به دو هفته گردد تمام و درست
بدان باز گردد که بود از نخست ۶

بود هر شبانگاه، تاریک تر
به خورشید تابنده، نزدیک تر ۷

بدین سان نهادش خداوند داد
بود تا بود هم بدین یک نهاد ۸