بخش ۳۰ - کشته شدن ماهنگ پادشاه چین در جنگ با مهراج

چو نامه بدادند، بر خواند زود
فرستاد هر جا که لشکرش بود ۱

به درگاه خواند او سپاهی گران
گزین کرد پانصد هزاران سران ۲

فرستاد نزدیک مهراج شاه
چو مهراج دید آن گزیده سپاه ۳

بر آراست لشکر، سوی چین کشید
ز ماهنگ وز لشکرش کین کشید ۴

میان دو لشکر بسی بود رزم
تهی کرده گردان سر از خواب و بزم ۵

پس از کابل و زابل آمد سپاه
فراوان مدد پیش مهراج شاه ۶

چو با شاه چین شد زمانه درشت
مر او را به خون پسر باز کُشت ۷

چو کُشتی تو همچون خودی را نژند
چنان دان که کشتندت، ای مستمند ۸

همه گنج ماهنگ برداشت پاک
وز آن شهرِ خرّم برآورد خاک ۹

زن و بچه و گنج او هر چه بود
فرستاد نزدیک ضحّاک زود ۱۰

وز آن جا سوی شهر خود بازگشت
زمانه چنو خواست دمساز گشت ۱۱

جهان را چنین است آیین و کار
گهی دشمن است و گهی دوستدار ۱۲

گهی با تو و گاه با تو نبود
گهی نیکخو، گاه بدخواه بود ۱۳

چو شد نونک و فارک آگاه از این
برفتند و بگذاشتند آن زمین ۱۴

گریزان برفتند یک ماهه راه
به جُستن بدان بیشه آمد سپاه ۱۵

کسی را ندیدند و گشتند باز
جهان را دگرگونه تر بود ساز ۱۶

چو آگاهی آمد به ضحاک از این
که شد کشته دارای ماچین و چین ۱۷