بخش ۱۲۲ - نامه کردن طیهور شاه ماچین به سوی آتبین

ز ماچین سر ماه نامه رسید
سوی آتبین، کاین شگفتی که دید! ۱

به خمدان چرا کرد، باید درنگ
چو دانی که نتوان گشادن به جنگ ۲

از آن شهر یکباره دیده بخواب
نگه کن سوی شهر دیگر شتاب ۳

که چین با سپاه است و با ساز و گنج
به خمدان چرا برد بایدت رنج ۴

پر از گنج کوش است شهر و حصار
که آسان توان یافت بی کارزار ۵

چنان دان که بدخواه تو گشت سست
چو در دستِ تو گنج او شد درست ۶

چو بر دوغ باشد تو را دسترس
فزونتر بود هر زمانی مگس ۷

کند سیم، خمّیده را پشت راست
خمیده شود هر که را سیم کاست ۸

سباهی روان را به رنج آورد
همی روی از ایران به کنج آورد ۹

چو آن نامه برخواند خسرو به راز
پشیمان شد از نستدن ساو و باز ۱۰