بخش ۱۲۸ - نامه نوشتن کوش به سوی بهک و پاسخ وی

همان گه یکی نامه فرمود، گفت
به نام خداوند بی یار و جفت ۱

که چندان مرا داد گنج و سپاه
که بدخواه بگریخت از گرد راه ۲

شنیدم کزآن بر تن ایرانیان
چه مایه کشیدی تو رنج و زیان ۳

زیان تو را من بجای آورم
بخوبی به کار تو رای آورم ۴

تو باید که پاینده باشی بجای
وگرنه زیان باز دارد خدای ۵

چو من پیش دریا کنار آمدم
همی آرزو، کارزار آمدم ۶

گریزان شد از پیش، دشمن چه سود
که گرگ رباینده رفت و ربود ۷

تو چون نامه بر خوانی ایدر بسیچ
برآرای لشکر، میآرام هیچ ۸

که ما گرد کشور بخواهیم گشت
همی تا نیایی تو، نتوان گذشت ۹

چو ایدر رسی، چین و دریا کنار
سپارم به تو تا شوی کامگار ۱۰

کنم با تو پیمان و گیرم گوا
که گر دشمن آید نداری روا ۱۱

بکوشی به جان و به تن، خواسته
سپاهی کنم با تو آراسته ۱۲

چو زین گونه پیمان ببندی به دست
دل من ز تیمار دشمن برست ۱۳

بهک چون شد آگاه از او، هرچه داشت
نهان کرد، خاک از برش برگماشت ۱۴

چو نامه بدید و سخنها شنود
دژم گشت و بر روی شادی نمود ۱۵

فرستاده را اسب داد و ستام
خورش خواست، پیشش می آورد و جام ۱۶

همان گاه یک پاسخ نامه کرد
که دارای چین باد بی رنج و درد ۱۷

بدین آمدن شادمانم چنان
که گویی به من داد گردون عنان ۱۸

ز یزدان بجای آوریدم سپاس
که از مرز چین دور گشت آن هراس ۱۹

شد آواره دشمن ز شمشیر شاه
درست آمد و برنشست او به گاه ۲۰

سخنها ز رنج رهی کرد یاد
چو شاه آمد، آن رنجها گشت باد ۲۱

سرِ شاه باید که باشد بجای
همه رنج بردارد از دل خدای ۲۲

همه خوار و دشوار کایدر گذشت
چو باد بزان کآن کجا برگذشت ۲۳

همه رنج، ما را ز دیهیم بود
که در رای و در رزم سستی نمود ۲۴

سپه را ز دریا پراگنده کرد
ز تاراج گنج خود آگنده کرد ۲۵

نه اندیشه بودش ز دشمن نه باک
در افگند لشکر به دام هلاک ۲۶

سر خویشتن نیز بر سر نهاد
بداد آن همه گنج و لشکر به باد ۲۷

چو از دشمن ایمن شود مرد هوش
چنان دان که خون وی آمد به جوش ۲۸

ز دشمن بپرهیز باشد کسی
که مغزش خردمایه دارد بسی ۲۹

دگر مر مرا خواند دارای چین
بیایم، ز پیشش ببوسم زمین ۳۰

ولیکن پراگنده بودم سپاه
بخوانم، برآرایم از بهر راه ۳۱

بجای آورم هرچه فرمایدم
وگر نیز جان خواهدم، شایدم ۳۲

ز ما چین فرستاده ای تیز هوش
شتابان همی رفت تا پیش کوش ۳۳

ز کار بهک باز گفت آنچه بود
کز آن نامه چون شادمانی فزود ۳۴

سپه را همی خواند خواهد به در
که آید بر شاه پیروزگر ۳۵

به آرایش و ساز راه اندر است
به تدبیر دیدار شاه اندر است ۳۶