بخش ۱۶۴ - آگاه کردن کوش، ضحاک را از رفتن آتبین به ایران

دل پیل دندان ز غم یافت درد
به ضحّاک جادو سبک نامه کرد ۱

که بگریخت آن بدنژاد آتبین
ز کوه بسیلا، نه از راه چین ۲

به راهی که بر قاف دارد گذر
به بلغار و سقلاب رفت او به در ۳

یکی دخت طیهور با خود ببرد
که خورشید را رنگ تیره شمرد ۴

نشاید کسی را جز او شاه را
بجوید نکن با بدان راه را ۵

که در هفت کشور نیاید چنین
دریغ آن چنان روی با آتبین ۶

فرستادگان را چو کرد او گسی
به دریا فرستاد دیگر کسی ۷

سپه باز خواند او ز دریا کنار
همی بود تا چون بود روزگار ۸

چو نامه به ضحاک جادو رسید
برآشفت و لب را به دندان گزید ۹

به بلغار و سقلاب و دربند روم
فرستاد نامه به هر مرز و بوم ۱۰

که در کوه و دریا درنگ آورید
مگر آتبین را به چنگ آورید ۱۱

سپاهی به دریای الهم رسید
بدان مرز آب آتبین را بدید ۱۲