بخش ۱۶۹ - عاشق شدن کوش به دختر خویش

بخواندی زمان تا زمان دخترش
که او بود همچهره ی مادرش ۱

به نامش نخواندی جز از ماهچهر
خجل بود از آن روشنی ماه و مهر ۲

ز مهرش دل کوش بیهوش گشت
سرش بار دیگر پر از جوش گشت ۳

دلش چون شد از مهر او ناشکیب
سخن گفت و دادش فراوان نهیب ۴

در گنج پرمایه را برگشاد
بسی چیز و پیرایه پیشش نهاد ۵

هم از تخت دیبا هم از بوی خَوش
بدو گفت کز من تو گردن مکش ۶

چو با من بسازی فزونتر دهم
جهان را به دست تو اندر دهم ۷

دل من نخواهد، بدو گفت، شوی
نبیند مرا هیچ بیگانه روی ۸

نشد هیچ خشنو به گفتار اوی
همی خوش نیامدش دیدار اوی ۹

زمان تا زمانش برِ خویش خواند
سخنهای شیرین بر او بیش خواند ۱۰

نهادی بسی زرّ و زیور برش
مگر سر درآرد بدان دخترش ۱۱

زنان را فرستاد، گفتند نیز
نه شد هیچ رام و نه پذرفت چیز ۱۲

چو کوش آن چنان دید دَم در کشید
که جز خامشی هیچ چاره ندید ۱۳