بخش ۲۴۶ - خوار کردن فرستاده ی قارن توسط سپاهیان چینی

چو گفتار آن مرد شیرین سخُن
یکایک شنیدند سر تا به بن ۱

ز شهر و ز بازار و مردم که بود
سراسر هوای فریدون نمود ۲

سپاهی ز فرمان برون برد سر
همه پاسخش تیغ و تیر و تبر ۳

به لشکر چنین گفت شهری که شاه
گرفتار گشت و تهی ماند گاه ۴

ندارد یکی نام برده پسر
که تاج پدر برنهادی به سر ۵

ز بهر که پیگار و جنگ آوریم
جهان بر دل خویش تنگ آوریم ۶

همی لشکری را بدادند پند
نیامد همی پندشان سودمند ۷

چخیدن نیارست بازار و شهر
که یک بهر بودند و لشکر دو بهر ۸

فرستاده را خوار کرد آن سپاه
نکردند گفتار او را نگاه ۹

به سنگ و به دشنام بردند دست
جوان دلاور بجست و نخست ۱۰

سوی قارن آمد بگفت آنچه دید
از ایشان دل پهلوان بررمید ۱۱

سه ماه دگر کرد بر در درنگ
به شهر اندرون خوردنی گشت تنگ ۱۲