خلاصه و ردهبندی سنی
16+
در این متن، شاعر از دوخته شدن خود در دلق وجود سخن میگوید و به طعنههای دیگران اشاره میکند که او را خلق وجود مینامند. سپس به خونریزی خود از حلق وجود اعتراف میکند، که نشاندهنده رنج و درد درونی است.
متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و استعاری است که ممکن است برای مخاطبان جوانتر قابل درک نباشد. همچنین، اشاره به خونریزی و رنج درونی نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارد.
شماره ۳۹ - آن روز که دوختی مرا دلق وجود
آن روز که دوختی مرا دلق وجود
گفتند به طعنه مر ترا خلق وجود ۱
خونریزی را چه می کنی راست بدان
من خونریزم ولیکن از حلق وجود ۲
گفتند به طعنه مر ترا خلق وجود ۱
خونریزی را چه می کنی راست بدان
من خونریزم ولیکن از حلق وجود ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۳۸ - ای دل این ره به قیل و قالت ندهند
گوهر بعدی:شماره ۴۰ - خوی سبعی ز نفست ار باز شود
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
