تکه ۱۴ - باد بهاری وزید، از طرف مرغزار

باد بهاری وزید، از طرف مرغزار
باز به گردون رسید، نالهٔ هر مرغ‌زار ۱

سرو شد افراخته، کار چمن ساخته
نعره زنان فاخته، بر سر بید و چنار ۲

گل به چمن در برست، ماه مگر یا خورست
سرو به رقص اندرست، بر طرف جویبار ۳

شاخ که با میوه‌هاست، سنگ به پا می‌خورد
بید مگر فارغست، از ستم نابکار ۴

شیوهٔ نرگس ببین، نزد بنفشه نشین
سوسن رعنا گزین، زرد شقایق ببار ۵

خیز و غنیمت شمار، جنبش باد ربیع
نالهٔ موزون مرغ، بوی خوش لاله‌زار ۶

هر گل و برگی که هست، یاد خدا می‌کند
بلبل و قمری چه خواند، یاد خداوندگار ۷

برگ درختان سبز، پیش خداوند هوش
هر ورقی دفتریست، معرفت کردگار ۸

وقت بهارست خیز، تا به تماشا رویم
تکیه بر ایام نیست، تا دگر آید بهار ۹

بلبل دستان بخوان، مرغ خوش الحان بدان
طوطی شکرفشان، نقل به مجلس بیار ۱۰

بر طرف کوه و دشت، روز طوافست و گشت
وقت بهاران گذشت، گفتهٔ سعدی بیار ۱۱