شماره ۶ - گداخت سیم وش آن شوخ سیمبر ما را

گداخت سیم وش آن شوخ سیمبر ما را
به پیچ و تاب درآورد آن کمر ما را ۱

چو جام، گردش آن چشم پرخمار امروز
ز حادثات جهان کرد بی خبر ما را ۲

چو گردباد به خود ای نفس، چه می پیچی؟
چو آب برد لب خشک و چشم تر ما را ۳

چه طالع است که هر گاه چون نگاه به غیر
فکند تا نظر، افکند از نظر ما را ۴

کمال بی هنری انتهای بی عیبی است
که خلق، عیب نسازند جز هنر ما را ۵

علاج غفلت ما را که می تواند کرد
که مونس رگ خواب است نیشتر ما را ۶

چه غوطه ها که به یک قطره خون دل نزدیم
که تا گمان نکند غیر، بی جگر ما را ۷

حرارت دل بی تاب و آتش شوقش
فکنده است چو خورشید در به در ما را ۸

ز خط و خال گناه است حسن روی ثواب
که نفع نیست ز سودای بی ضرر ما را ۹

چه زندگی است سعیدا که از نظر چون عمر
گذشت یار و نیاورد در نظر ما را ۱۰