خلاصه و ردهبندی سنی
16+
این شعر عاشقانه و عرفانی از سعدی، بیانگر عشق و ارادت عمیق شاعر به معشوق است. او جایگاه معشوق را بینظیر و بیهمتا توصیف میکند و اعلام میکند که در همه مذاهب و اماکن مقدس، نشانهای از معشوق دیده است. شاعر از دیدن همه وجود معشوق به وجد آمده و حاضر است هرگونه فداکاری برای او انجام دهد.
محتوا دارای مفاهیم عرفانی و عاشقانه پیچیده است که درک آن برای مخاطبان زیر 16 سال ممکن است دشوار باشد. همچنین، برخی از اشارات عرفانی نیاز به دانش ادبی و فلسفی پایه دارد.
شماره ۲۷ - نتوان یافت به خود منزل و مأوای تو را
نتوان یافت به خود منزل و مأوای تو را
که ندیده است به غیر از تو کسی جای تو را ۱
عمرها شد که حنا کرده به خوبان بیعت
که به کام دل خود بوسه زند پای تو را ۲
فرق ننهادم و تغییر ندیدم دیدم
مسجد و سبحه و زنار و کلیسای تو را ۳
همه جا جای دل و جان عزیز است عزیز
خوب گردیدم و دیدم همه اعضای تو را ۴
منت از دیده کشم گر تو نهی پا بر چشم
گرد خود گردم و کردم سر سودای تو را ۵
می تواند به نفس گرم کند عالم را
کیست گوید سخن سرد سعیدای تو را ۶
که ندیده است به غیر از تو کسی جای تو را ۱
عمرها شد که حنا کرده به خوبان بیعت
که به کام دل خود بوسه زند پای تو را ۲
فرق ننهادم و تغییر ندیدم دیدم
مسجد و سبحه و زنار و کلیسای تو را ۳
همه جا جای دل و جان عزیز است عزیز
خوب گردیدم و دیدم همه اعضای تو را ۴
منت از دیده کشم گر تو نهی پا بر چشم
گرد خود گردم و کردم سر سودای تو را ۵
می تواند به نفس گرم کند عالم را
کیست گوید سخن سرد سعیدای تو را ۶
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۲۶ - هر که دارد دل چون آینه سیمای تو را
گوهر بعدی:شماره ۲۸ - تا کمند وحدت دل کرده ام موی تو را
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.