هوش مصنوعی:
این شعر عاشقانه و عرفانی از سعدی، بیانگر عشق و ارادت عمیق شاعر به معشوق است. او جایگاه معشوق را بینظیر و بیهمتا توصیف میکند و اعلام میکند که در همه مذاهب و اماکن مقدس، نشانهای از معشوق دیده است. شاعر از دیدن همه وجود معشوق به وجد آمده و حاضر است هرگونه فداکاری برای او انجام دهد.
رده سنی:
16+
محتوا دارای مفاهیم عرفانی و عاشقانه پیچیده است که درک آن برای مخاطبان زیر 16 سال ممکن است دشوار باشد. همچنین، برخی از اشارات عرفانی نیاز به دانش ادبی و فلسفی پایه دارد.
شماره ۲۷ - نتوان یافت به خود منزل و مأوای تو را
نتوان یافت به خود منزل و مأوای تو را
که ندیده است به غیر از تو کسی جای تو را ۱
عمرها شد که حنا کرده به خوبان بیعت
که به کام دل خود بوسه زند پای تو را ۲
فرق ننهادم و تغییر ندیدم دیدم
مسجد و سبحه و زنار و کلیسای تو را ۳
همه جا جای دل و جان عزیز است عزیز
خوب گردیدم و دیدم همه اعضای تو را ۴
منت از دیده کشم گر تو نهی پا بر چشم
گرد خود گردم و کردم سر سودای تو را ۵
می تواند به نفس گرم کند عالم را
کیست گوید سخن سرد سعیدای تو را ۶
که ندیده است به غیر از تو کسی جای تو را ۱
عمرها شد که حنا کرده به خوبان بیعت
که به کام دل خود بوسه زند پای تو را ۲
فرق ننهادم و تغییر ندیدم دیدم
مسجد و سبحه و زنار و کلیسای تو را ۳
همه جا جای دل و جان عزیز است عزیز
خوب گردیدم و دیدم همه اعضای تو را ۴
منت از دیده کشم گر تو نهی پا بر چشم
گرد خود گردم و کردم سر سودای تو را ۵
می تواند به نفس گرم کند عالم را
کیست گوید سخن سرد سعیدای تو را ۶
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۶
۳۰۳
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۲۶ - هر که دارد دل چون آینه سیمای تو را
گوهر بعدی:شماره ۲۸ - تا کمند وحدت دل کرده ام موی تو را
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.