شماره ۹۰ - حرف آن لب شنفتنم هوس است

حرف آن لب شنفتنم هوس است
سخن از باده گفتنم هوس است ۱

سر او را که اظهر است از شمس
باز در دل نهفتنم هوس است ۲

چون صبا خاک راه جانان را
به دم خویش رفتنم هوس است ۳

عمرها غنچه خسب باید بود
نفسی گر شکفتنم هوس است ۴

پرده از روی کار من بردار
گل داغم شکفتنم هوس است ۵

در شب وصل، می به صرفه مده
مست با یار خفتنم هوس است ۶

ای سعیدا ز حافظ امدادی
«شعر رندانه گفتنم هوس است» ۷