هوش مصنوعی: این شعر از حافظ، شاعر بزرگ فارسی، بیانگر لذت‌بردن از لحظه‌های حال و ستایش عشق و مستی است. شاعر از زیبایی‌های طبیعت، عشق، و مستی سخن می‌گوید و بر اهمیت زندگی در لحظه تأکید دارد. همچنین، اشاره‌هایی به مفاهیمی مانند رضایت به حال، خدمت به عاشقان، و بی‌اعتنایی به دنیای پر از نفاق دارد.
رده سنی: 16+ مفاهیم عمیق عرفانی و فلسفی موجود در شعر، مانند عشق، مستی، و نگاه انتقادی به دنیای پر از نفاق، برای درک و ارتباط بهتر نیاز به بلوغ فکری و تجربه زندگی دارد. همچنین، برخی اشارات به مستی و عشق ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر نیاز به توضیح داشته باشد.

شماره ۹۱ - هر شیوه‌ای که هست در اینجا، به جا خوش است

هر شیوه‌ای که هست در اینجا، به جا خوش است
از گل صفا و رنگ، ز بلبل نوا خوش است ۱

یک دم حضور را به جهانی نمی‌دهیم
عالم به کام ماست اگر وقت ما خوش است ۲

دلبر که یار شد مزه از عشق می‌رود
معشوق پُرستیزه و ناآشنا خوش است ۳

دل موج خیز گریه و چشمم ز خون پُر است
ساقی بیار باده صفا و هوا خوش است ۴

مجنون من زیاده جنون می‌کند ز پند
بی درد را کمان که به دردم دوا خوش است ۵

خوش دولتی است خدمت مردان راه عشق
نشنیده ای که سایهٔ بال هما خوش است؟ ۶

بگذر ز کار عالم و بگذار با فلک
کاین خانهٔ نفاق به این کدخدا خوش است ۷

سلطان به حال خویش سعیدا گر خوش است
غمگین مشو که نیز به حالش گدا خوش است ۸
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۸
کانال گوهرین در ایتا
۲۸۸
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۹۰ - حرف آن لب شنفتنم هوس است
گوهر بعدی:شماره ۹۲ - از خس و خار حوادث قلب ما را کی صفاست
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.