هوش مصنوعی: این شعر بیانگر این مفهوم است که هر آنچه در زندگی رخ می‌دهد، از جانب خود ماست و به ما بازمی‌گردد. شاعر تأکید می‌کند که خوشی‌ها و ناخوشی‌ها، دوستی‌ها و دشمنی‌ها، همه نتیجه اعمال و رفتار خودمان هستند. این متن با استفاده از استعاره‌های زیبا مانند آب روان، غنچه و باده، این پیام را منتقل می‌کند که سرنوشت ما در دست خودمان است.
رده سنی: 16+ مفاهیم عمیق عرفانی و فلسفی موجود در این شعر ممکن است برای کودکان و نوجوانان کم‌سال قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از استعاره‌های پیچیده نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارد که معمولاً از سن 16 سالگی به بعد در افراد شکل می‌گیرد.

شماره ۹۸ - هر چیز که رو می دهد از ماست که بر ماست

هر چیز که رو می دهد از ماست که بر ماست
هر چند که او می دهد از ماست که بر ماست ۱

سرچشمه بود قسمت ما آب روان را
این آب که جو می دهد از ماست که بر ماست ۲

گر غیر از آن کوی شود [رد] چه عجایب؟
ما را که چه رو می دهد از ماست که بر ماست ۳

خویشی که ز ما تافت جبین، غیر شناسیم
بیگانه که رو می دهد از ماست که بر ماست ۴

هر بت که سخن گفت به ما دلبر ما اوست
آن غنچه که بو می دهد از ماست که بر ماست ۵

ما را گله ز او نیست که بد داد جزا را
ور زان که نکو می دهد از ماست که بر ماست ۶

گر قسمت ما باده سعیداست و گر سنگ
هر چیز که رو می دهد از ماست که بر ماست ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
کانال گوهرین در ایتا
۲۴۷
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۹۷ - آن خانه برانداز که خود راهبر ماست
گوهر بعدی:شماره ۹۹ - صافیدلی چو آینه در این زمان کم است
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.