خلاصه و ردهبندی سنی
16+
این شعر از سعدی بیانگر احساسات عمیق انسانی درباره تقدیر، عشق، و فلسفه زندگی است. شاعر از دیوانگی عقل در برابر عشق، تقدیر و قسمت انسانها، و افسانهوار بودن زندگی صحبت میکند. در نهایت، اشاره میکند که حتی غریبهها نیز ممکن است بخشی از وجود ما باشند.
محتوا شامل مضامین عمیق فلسفی و عرفانی است که درک آن برای نوجوانان و بزرگسالان مناسبتر است. همچنین، استفاده از استعارههای پیچیده ممکن است برای گروههای سنی پایینتر دشوار باشد.
شماره ۱۰۳ - چه شور است این که در کاشانهٔ ماست
چه شور است این که در کاشانهٔ ماست
که عقل ذوفنون دیوانهٔ ماست ۱
فلک صیاد ما صید و جهان دام
نصیب و قسمت، آب و دانهٔ ماست ۲
نمی دانم که را قسمت نمایند
شرابی را که در پیمانهٔ ماست ۳
حکایت های آدم تا به این دم
چو نیکو بنگری افسانهٔ ماست ۴
سعیدا را بس است این گر بگویی
که این ناآشنا بیگانهٔ ماست ۵
که عقل ذوفنون دیوانهٔ ماست ۱
فلک صیاد ما صید و جهان دام
نصیب و قسمت، آب و دانهٔ ماست ۲
نمی دانم که را قسمت نمایند
شرابی را که در پیمانهٔ ماست ۳
حکایت های آدم تا به این دم
چو نیکو بنگری افسانهٔ ماست ۴
سعیدا را بس است این گر بگویی
که این ناآشنا بیگانهٔ ماست ۵
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۰۲ - نه همین خندهٔ گل از پی نشو است و نماست
گوهر بعدی:شماره ۱۰۴ - جولانگه معنی دل هشیار نعیم است
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
