هوش مصنوعی:
این شعر عاشقانه و عرفانی از عشق به معشوق، فداکاری در راه عشق، و جدایی از خود برای وصال سخن میگوید. شاعر با استفاده از استعارههای زیبا مانند پروانه و آتش، یوسف و زلیخا، و خضر و چشمهٔ حیات، مفاهیم عمیق عشق و ایمان را بیان میکند.
رده سنی:
16+
مفاهیم عمیق عرفانی و عاشقانه در این شعر نیاز به درک و تجربهٔ بیشتری دارد که معمولاً در سنین نوجوانی به بعد قابل درک است. همچنین، برخی از اشارات تاریخی و اساطیری مانند داستان یوسف و خضر ممکن است برای کودکان کمسن نامفهوم باشد.
شماره ۱۱۸ - از راه دیده دل بر جانان رود رواست
از راه دیده دل بر جانان رود رواست
این قطرهٔ فتاده به عمان رود رواست ۱
آتش به باغ در زده امروز حسن او
پروانه هم به سیر گلستان رود رواست ۲
با عاشقان پاک چه نسبت رقیب را
خود مرده ای میان شهیدان رود رواست ۳
رفتم ز خویش تا بر جانان و گفتمش
گر عاشقی به کوی تو پنهان رود رواست ۴
نبود عجب به گرد لبش خط نمود کرد
خضری اگر به چشمهٔ حیوان رود رواست ۵
میل نسیم زلف تو دارد دل خراب
این کشتی شکسته به طوفان رود رواست ۶
«حب الوطن» شرایط ایمان چو گفته اند
یوسف اگر به دیدن کنعان رود رواست ۷
از خویش هر که را سر سودای رفتن است
گر سر به جیب و پای به دامان رود رواست ۸
یوسف اگر ز دست زلیخای روزگار
پیراهن دریده به زندان رود رواست ۹
از دستبرد عقل سعیدا در این زمان
مجنون اگر به کوه و بیابان رود رواست ۱۰
این قطرهٔ فتاده به عمان رود رواست ۱
آتش به باغ در زده امروز حسن او
پروانه هم به سیر گلستان رود رواست ۲
با عاشقان پاک چه نسبت رقیب را
خود مرده ای میان شهیدان رود رواست ۳
رفتم ز خویش تا بر جانان و گفتمش
گر عاشقی به کوی تو پنهان رود رواست ۴
نبود عجب به گرد لبش خط نمود کرد
خضری اگر به چشمهٔ حیوان رود رواست ۵
میل نسیم زلف تو دارد دل خراب
این کشتی شکسته به طوفان رود رواست ۶
«حب الوطن» شرایط ایمان چو گفته اند
یوسف اگر به دیدن کنعان رود رواست ۷
از خویش هر که را سر سودای رفتن است
گر سر به جیب و پای به دامان رود رواست ۸
یوسف اگر ز دست زلیخای روزگار
پیراهن دریده به زندان رود رواست ۹
از دستبرد عقل سعیدا در این زمان
مجنون اگر به کوه و بیابان رود رواست ۱۰
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۱۰
۲۵۰
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۱۷ - خم گر ز باده جرعه فشانی کند رواست
گوهر بعدی:شماره ۱۱۹ - گردون مروتی به فقیران نداشته است
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.