شماره ۱۲۰ - چشمش همین نه دین و دل از ما گرفته است

چشمش همین نه دین و دل از ما گرفته است
جز خویش هر چه دیده در این جا گرفته است ۱

دیگر کشد سر از بغل حکم آسمان
دیوانه ای که دامن صحرا گرفته است ۲

اکثر ز سیر خویشتنش روی داده است
فیضی که چشم ما ز تماشا گرفته است ۳

زاهد اگرچه ترک سرانجام کرده است
آوازه اش ولی همه دنیا گرفته است ۴

گردیده چاک پیرهن یوسفم بخیر
دامان خود ز دست زلیخا گرفته است ۵

روی تو را به زلف سیاه تو نسبتی است
روزی است دامن شب یلدا گرفته است ۶

سر برده است و محرم اسرار کرده است
دل داده و زبان سعیدا گرفته است ۷