هوش مصنوعی: این متن شعری عرفانی است که به پرسش‌های فلسفی و وجودی درباره منشأ و مالکیت چیزهای مختلف در جهان می‌پردازد. شاعر با طرح سوالاتی مانند «میخانه از کیست؟» یا «بتخانه از کیست؟» به دنبال کشف حقیقت و ذات الهی پشت پدیده‌های جهان است. متن بر خودشناسی، توحید و نگاهی عمیق به جهان تأکید دارد.
رده سنی: 16+ مفاهیم عمیق عرفانی و فلسفی موجود در متن برای درک و ارتباط برقرار کردن نیاز به بلوغ فکری دارد. نوجوانان و بزرگسالان بهتر می‌توانند با این مضامین ارتباط برقرار کنند.

شماره ۱۵۵ - می از انگور شد میخانه از کیست؟

می از انگور شد میخانه از کیست؟
بت از کافر بود بتخانه از کیست؟ ۱

روی از جا به هر آواز پایی
اگر دانی که این افسانه از کیست ۲

ز مجنون کی گریزد طفل وحشی
اگر داند که این دیوانه از کیست ۳

نبیند چشم او ناآشنایی
اگر داند کسی بیگانه از کیست ۴

در این مهمانسرا کس را مکن عیب
گشا چشمی ببین کاشانه از کیست ۵

حقیقت را تماشا کن در این بزم
مبین دست و ببین پیمانه از کیست ۶

تو خود را صاحب خرمن چه سازی
تفکر کن که اصل دانه از کیست ۷

در این ماتم سرای عقل آباد
بجز دل شیوهٔ مستانه از کیست؟ ۸

تو را با صاحب کاشانه راهی است
چه می پرسی سعیدا خانه از کیست؟ ۹
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۹
کانال گوهرین در ایتا
۲۴۸
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۱۵۴ - جستجوی جان جانان کن که جان پیداست کیست
گوهر بعدی:شماره ۱۵۶ - شایستهٔ درگاه تو هر بی سر و پا نیست
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.