خلاصه و ردهبندی سنی
16+
این متن شعری عاشقانه است که در آن شاعر از عشق و احساسات خود به معشوق سخن میگوید. او از زیباییهای معشوق و تأثیر عمیق عشق بر قلب و روح خود میگوید و احساس شادی و سرور ناشی از این عشق را توصیف میکند.
متن دارای مفاهیم عاشقانه و احساسی عمیق است که ممکن است برای مخاطبان جوانتر قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از زبان شعر کلاسیک ممکن است برای سنین پایینتر چالشبرانگیز باشد.
شماره ۱۸۵ - شوخ ما رسم قیل و قال گرفت
شوخ ما رسم قیل و قال گرفت
عاشقان را زبان حال گرفت ۱
هر که دیوان خط و خال تو دید
شادمان گشت حسب حال گرفت ۲
سرو قد تو در کنار دلم
جای تو کرد خوش کمال گرفت ۳
از کریمان روزگار امروز
ای خوشا آن که انفعال گرفت ۴
خاطرم از خیال چون و چرا
در سخن چون زبان لال گرفت ۵
یاد نخل غمت سعیدا کرد
ریشه ها در دل این نهال گرفت ۶
عاشقان را زبان حال گرفت ۱
هر که دیوان خط و خال تو دید
شادمان گشت حسب حال گرفت ۲
سرو قد تو در کنار دلم
جای تو کرد خوش کمال گرفت ۳
از کریمان روزگار امروز
ای خوشا آن که انفعال گرفت ۴
خاطرم از خیال چون و چرا
در سخن چون زبان لال گرفت ۵
یاد نخل غمت سعیدا کرد
ریشه ها در دل این نهال گرفت ۶
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۸۴ - دل ز تکرار بهشت حور از کوثر گرفت
گوهر بعدی:شماره ۱۸۶ - دل بسکه چشم شوخ تو را نام می گرفت
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.