هوش مصنوعی:
این متن به مفاهیم عرفانی و اخلاقی مانند درویشی، تغییرات دنیا، عدم تظاهر، و ارزشهای انسانی مانند صداقت و عشق میپردازد. شاعر بر اهمیت درونگرایی، ترک خودنمایی، و پذیرش فقر معنوی تأکید دارد و از تغییرات پیوسته جهان و رفتارهای سطحی انسانها انتقاد میکند.
رده سنی:
18+
متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و فلسفی است که درک آنها به بلوغ فکری و تجربه زندگی نیاز دارد. همچنین، برخی از انتقادهای اجتماعی مطرحشده ممکن است برای مخاطبان جوانتر پیچیده یا نامفهوم باشد.
شماره ۲۳۲ - در این وادی که معموری نه دیوار و نه در دارد
در این وادی که معموری نه دیوار و نه در دارد
خوشا آن کس که نم در چشم و آهی در جگر دارد ۱
طریق خودنمایی نیست در آیین درویشی
کلاه فقر را پوشد کسی کاو ترک سر دارد ۲
جهان را هر زمان تغییر اوضاع است در باطن
که دریا در حقیقت هر نفس موج دگر دارد ۳
کسی از چاپلوسی دلنشین ما نمی گردد
که در مجلس مگس هم دست بر بالای سر دارد ۴
تو را در دل هزار امید و گویی طالب اویم
برو ای مرغ زیرک عاشقی کار دگر دارد ۵
ز بس اهل جهان فکر حیات خویشتن دارند
غم مردن سعیدا بهر مردم بیشتر دارد ۶
خوشا آن کس که نم در چشم و آهی در جگر دارد ۱
طریق خودنمایی نیست در آیین درویشی
کلاه فقر را پوشد کسی کاو ترک سر دارد ۲
جهان را هر زمان تغییر اوضاع است در باطن
که دریا در حقیقت هر نفس موج دگر دارد ۳
کسی از چاپلوسی دلنشین ما نمی گردد
که در مجلس مگس هم دست بر بالای سر دارد ۴
تو را در دل هزار امید و گویی طالب اویم
برو ای مرغ زیرک عاشقی کار دگر دارد ۵
ز بس اهل جهان فکر حیات خویشتن دارند
غم مردن سعیدا بهر مردم بیشتر دارد ۶
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۶
۲۵۹
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۲۳۱ - کسی ز سر میانش کجا خبر دارد
گوهر بعدی:شماره ۲۳۳ - کی دیدهٔ تر دارد سوزی که جگر دارد؟
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
