هوش مصنوعی:
این شعر از عشق و رنجهای آن سخن میگوید. شاعر از جور و جفای معشوق، اشکهای عاشقانه، و امید به وصال میسراید. همچنین، به مفاهیمی مانند صبر در عشق، قدرت درمانبخش معشوق، و زیباییهای طبیعت در توصیف عشق اشاره میکند.
رده سنی:
16+
متن حاوی مفاهیم عاشقانه و عرفانی است که ممکن است برای مخاطبان جوانتر پیچیده باشد. همچنین، برخی از اصطلاحات و مضامین نیاز به درک ادبی و عاطفی بیشتری دارند.
شماره ۲۴۵ - هر که دارد صنمی جور و جفایی دارد
هر که دارد صنمی جور و جفایی دارد
دلبر ماست که مهری و وفایی دارد ۱
در چمن تا به هوای تو روان کردم اشک
سرو تشریفی و گل نشو و نمایی دارد ۲
عاشقی را چه غم از جور و جفای ایام
که به هر حال شبی ماه لقایی دارد ۳
در خرابات بکش باده بگو یا شافی
که از او هر الم و درد دوایی دارد ۴
هیچ کافر نفتد همچو سعیدا در هجر
که عجب بادیه و طرفه هوایی دارد ۵
دلبر ماست که مهری و وفایی دارد ۱
در چمن تا به هوای تو روان کردم اشک
سرو تشریفی و گل نشو و نمایی دارد ۲
عاشقی را چه غم از جور و جفای ایام
که به هر حال شبی ماه لقایی دارد ۳
در خرابات بکش باده بگو یا شافی
که از او هر الم و درد دوایی دارد ۴
هیچ کافر نفتد همچو سعیدا در هجر
که عجب بادیه و طرفه هوایی دارد ۵
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۵
۲۸۵
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۲۴۴ - سفر هوشوران زود تمامی دارد
گوهر بعدی:شماره ۲۴۶ - سرمه کی طاقت آن چشم پر از ناز آرد
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.