خلاصه و ردهبندی سنی
16+
این شعر از عشق و رنجهای آن سخن میگوید. شاعر از جور و جفای معشوق، اشکهای عاشقانه، و امید به وصال میسراید. همچنین، به مفاهیمی مانند صبر در عشق، قدرت درمانبخش معشوق، و زیباییهای طبیعت در توصیف عشق اشاره میکند.
متن حاوی مفاهیم عاشقانه و عرفانی است که ممکن است برای مخاطبان جوانتر پیچیده باشد. همچنین، برخی از اصطلاحات و مضامین نیاز به درک ادبی و عاطفی بیشتری دارند.
شماره ۲۴۵ - هر که دارد صنمی جور و جفایی دارد
هر که دارد صنمی جور و جفایی دارد
دلبر ماست که مهری و وفایی دارد ۱
در چمن تا به هوای تو روان کردم اشک
سرو تشریفی و گل نشو و نمایی دارد ۲
عاشقی را چه غم از جور و جفای ایام
که به هر حال شبی ماه لقایی دارد ۳
در خرابات بکش باده بگو یا شافی
که از او هر الم و درد دوایی دارد ۴
هیچ کافر نفتد همچو سعیدا در هجر
که عجب بادیه و طرفه هوایی دارد ۵
دلبر ماست که مهری و وفایی دارد ۱
در چمن تا به هوای تو روان کردم اشک
سرو تشریفی و گل نشو و نمایی دارد ۲
عاشقی را چه غم از جور و جفای ایام
که به هر حال شبی ماه لقایی دارد ۳
در خرابات بکش باده بگو یا شافی
که از او هر الم و درد دوایی دارد ۴
هیچ کافر نفتد همچو سعیدا در هجر
که عجب بادیه و طرفه هوایی دارد ۵
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۲۴۴ - سفر هوشوران زود تمامی دارد
گوهر بعدی:شماره ۲۴۶ - سرمه کی طاقت آن چشم پر از ناز آرد
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
