هوش مصنوعی:
این متن به موضوعاتی مانند عشق، رنج، فقر، و دوری از خودی و دنیا میپردازد. شاعر از ذکر و فکر سخن میگوید که انسان را از خودی و خیالات رها میکند. همچنین، اشارهای به رنجهای زندگی و دلدریسیهای عاشقانه دارد.
رده سنی:
16+
متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و عاشقانه است که ممکن است برای مخاطبان جوانتر قابل درک نباشد. همچنین، برخی از مضامین مانند رنج و فقر نیاز به درک بیشتری از زندگی دارند.
شماره ۲۵۰ - ذکر تو هوش [و] فکر تو از خویش می برد
ذکر تو هوش [و] فکر تو از خویش می برد
بار خودی خیال تو از پیش می برد ۱
هر خار، کان کشیده به مژگان ز پای گل
بلبل به یادگار دل ریش می برد ۲
تنها نه فارغ از غم دنیاش می کند
غم ها ز دل برون دل درویش می برد ۳
هر گه که دل به خنجر نازی شود دچار
خود را قفا کشیده مرا پیش می برد ۴
اندوه کرد جمع سعیدا برای دل
دریوزه ای به خدمت درویش می برد ۵
بار خودی خیال تو از پیش می برد ۱
هر خار، کان کشیده به مژگان ز پای گل
بلبل به یادگار دل ریش می برد ۲
تنها نه فارغ از غم دنیاش می کند
غم ها ز دل برون دل درویش می برد ۳
هر گه که دل به خنجر نازی شود دچار
خود را قفا کشیده مرا پیش می برد ۴
اندوه کرد جمع سعیدا برای دل
دریوزه ای به خدمت درویش می برد ۵
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۵
۲۶۳
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۲۴۹ - چه [دلبری] است که هرگاه ناز می آرد
گوهر بعدی:شماره ۲۵۱ - در خاطری که آن بت عیار بگذرد
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
