هوش مصنوعی:
این متن شعری است که از حسرت و آرزوهای برآورده نشده سخن میگوید. عناصر طبیعی مانند نی، شکرستان، نرگس، و لاله بهعنوان نمادهایی از حسرت و تمنا به کار رفتهاند. شاعر از پیری و از دست دادن جوانی، آرزوهای بربادرفته و زیباییهای گذرا با لحنی حسرتبار یاد میکند.
رده سنی:
16+
متن دارای مضامین عمیق عاطفی و فلسفی است که درک آن به بلوغ فکری و تجربهی زندگی نیاز دارد. همچنین، استفاده از نمادهای پیچیده و مفاهیم انتزاعی ممکن است برای خوانندگان جوانتر دشوار باشد.
شماره ۲۶۳ - نی همین در نی از آن لب ناله حسرت می خورد
نی همین در نی از آن لب ناله حسرت می خورد
شکرستان ها از آن تبخاله حسرت می خورد ۱
طرفه تسخیر است در پیری و ایام شباب
آرزو دارد جوان صد ساله حسرت می خورد ۲
جام زر بی می اگر خوش بود پس نرگس چرا
سرنگونش کرده و از لاله حسرت می خورد؟ ۳
بسکه چشمش بر قفا افتادگان دارد نگاه
خال پشت چشم بر دنباله حسرت می خورد ۴
همچو عنبر گرچه سودایم سعیدا خاک شد
برده ام بویی کز آن دلاله حسرت می خورد ۵
شکرستان ها از آن تبخاله حسرت می خورد ۱
طرفه تسخیر است در پیری و ایام شباب
آرزو دارد جوان صد ساله حسرت می خورد ۲
جام زر بی می اگر خوش بود پس نرگس چرا
سرنگونش کرده و از لاله حسرت می خورد؟ ۳
بسکه چشمش بر قفا افتادگان دارد نگاه
خال پشت چشم بر دنباله حسرت می خورد ۴
همچو عنبر گرچه سودایم سعیدا خاک شد
برده ام بویی کز آن دلاله حسرت می خورد ۵
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۵
۲۹۵
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۲۶۲ - موج خیز گریهٔ ما چشم تر بار آورد
گوهر بعدی:شماره ۲۶۴ - آنچه قسمت کرده هر کس روزی خود می خورد
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
