هوش مصنوعی:
این متن به موضوع روزیرسانی و تقسیمبندی الهی میپردازد و بیان میکند که هر موجودی به اندازهای که برایش مقدر شده، روزی خود را دریافت میکند. از پرندگان مانند باز و کرکس تا انسانها مانند عاشق و نرگس، همه به سهم خود از زیباییها و نعمتهای جهان بهره میبرند. شاعر تأکید میکند که هیچکس از خوان نعمتهای الهی بیبهره نمیماند و هرکس در زمان مناسب روزی خود را میخورد.
رده سنی:
12+
متن دارای مفاهیم عمیق فلسفی و مذهبی است که درک آن برای کودکان کمسال دشوار است. نوجوانان و بزرگسالان بهتر میتوانند این مفاهیم را درک کنند.
شماره ۲۶۴ - آنچه قسمت کرده هر کس روزی خود می خورد
آنچه قسمت کرده هر کس روزی خود می خورد
طعمهٔ خود باز و کرکس روزی خود می خورد ۱
از ره نظاره عاشق کام می یابد ز حسن
با دهان دیده، نرگس روزی خود می خورد ۲
منعمم از آن روی گندمگون مکن چون مور خط
خرمن حسن است هر کس روزی خود می خورد ۳
هر که را قسمت به نوعی کرده رزاق جهان
آب از کف آتش از خس روزی خود می خورد ۴
کس نمی ماند سعیدا بی نصیب از خوان او
هر که آمد پیش یا پس روزی خود می خورد ۵
طعمهٔ خود باز و کرکس روزی خود می خورد ۱
از ره نظاره عاشق کام می یابد ز حسن
با دهان دیده، نرگس روزی خود می خورد ۲
منعمم از آن روی گندمگون مکن چون مور خط
خرمن حسن است هر کس روزی خود می خورد ۳
هر که را قسمت به نوعی کرده رزاق جهان
آب از کف آتش از خس روزی خود می خورد ۴
کس نمی ماند سعیدا بی نصیب از خوان او
هر که آمد پیش یا پس روزی خود می خورد ۵
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۵
۲۷۵
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۲۶۳ - نی همین در نی از آن لب ناله حسرت می خورد
گوهر بعدی:شماره ۲۶۵ - چون ز خون عاشق آن رخساره گل، مل می خورد
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.