شماره ۲۷۰ - اگر تو را هوس آیینه دار برخیزد

اگر تو را هوس آیینه دار برخیزد
غبار از آینه تا زنگبار برخیزد ۱

اگر به قلب نظرهای آشنا تازی
هزار ساله ز دل ها غبار برخیزد ۲

شبی که بر کف پایت شود حنابندان
نگار بسته ز دست بهار برخیزد ۳

یکی شود به نظر دیگر آسمان و زمین
وگر ز سینه تو را خارخار برخیزد ۴

به حیرتم که مبادا میان دیده و دل
ز ترکتازی جانان غبار برخیزد ۵

چو جام باده درآید نمی دهد دستور
که کس ز بزم، بغیر از خمار برخیزد ۶

چو مو ندیده اگر آتشی ز رخسارش
به پیچ و تاب چرا زلف یار برخیزد؟ ۷

دل شکستهٔ زلف تو را اگر بیند
فغان و درد ز دندان مار برخیزد ۸

به پایداری یک حرف حق سر منصور
ز پا اگر فتد از پای دار برخیزد ۹

دل شکسته سعیدا درست کی گردد؟
اگر برای مدد، روزگار برخیزد ۱۰