هوش مصنوعی: این متن شعری عرفانی و اخلاقی است که بر اهمیت هنر، نگاه ژرف به زیبایی‌ها، پرهیز از عیب‌جویی بی‌جا، و ضرورت درک صحیح از جهان تأکید دارد. شاعر از مفاهیمی مانند عشق، جنون عاشقانه، و تأمل در طبیعت برای انتقال پیام خود استفاده می‌کند.
رده سنی: 16+ متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و اخلاقی است که درک آن‌ها به بلوغ فکری و تجربه‌ی زندگی نیاز دارد. همچنین، استفاده از استعاره‌ها و نمادهای پیچیده ممکن است برای خوانندگان جوانتر دشوار باشد.

شماره ۲۹۹ - خط رخسار تو را گرچه ز بر باید خواند

خط رخسار تو را گرچه ز بر باید خواند
صنعت این است که بی زیر و زبر باید خواند ۱

می توان گفت ز لب حرف به هر گوش ولی
صفت چشم به ارباب نظر باید خواند ۲

ز هنر گوی به ما بی هنران عیب مگوی
عیب را رفته به اصحاب هنر باید خواند ۳

بسکه عالم شده از سنگلدلی گوش گران
بعد از این وعظ به دیوار و به در باید خواند ۴

یاد مجنون به بیابان جنون باید کرد
نقل فرهاد به هر کوه و کمر باید خواند ۵

نی در آغوش کشی نی ز برت دور کنی
نام ترکیب تو [بی] نفع و ضرر باید خواند ۶

عیب کردن هنری را همه از بی هنری است
گر تو داری هنری، عیب هنر باید خواند ۷

گر بود نغمهٔ عشاق سعیدا در دل
مست باید شد و هنگام سحر باید خواند ۸
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۸
کانال گوهرین در ایتا
۲۴۷
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۲۹۸ - سبزه ای جز آه کی از خاک مجنون می دمد
گوهر بعدی:شماره ۳۰۰ - دار نی در کشتن منصور برپا کرده اند
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.