شماره ۲۹۸ - سبزه ای جز آه کی از خاک مجنون می دمد

سبزه ای جز آه کی از خاک مجنون می دمد
از نیستان محبت ناله بیرون می دمد ۱

بسکه می نوشیده آن بدخو عرق از پیکرش
همچو رنگ باده از مینا به بیرون می دمد ۲

در قریب دل هر افسونی که لیلی خوانده است
باز هر باری که می خواند به مجنون می دمد ۳

خط رخسار تو بیجا نیست حسن ظاهرش
شعر ناموزون کجا از طبع موزون می دمد ۴

در بهارستان طبعم سبزه ای بیگانه نیست
می تراشم هر چه آن جا غیر مضمون می دمد ۵

دی سعیدا می شنید از ساکنان کوی یار
آه گرم کیست این هر شب به گردون می دمد ۶