هوش مصنوعی:
این متن به توصیف حالات و احساسات افرادی میپردازد که درگیر عشق و اندوه هستند. آنها مانند گلهای شکفته در پریشانی، مانند ابری اشکبار، و مانند سروی سر به تماشا کشیده توصیف میشوند. همچنین اشاره میکند که برخی در غفلت به سر میبرند و دیگران را میبینند، در حالی که اگر از خواب ناز بیدار شوند، در کنار خود خواهند بود.
رده سنی:
16+
متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و عاشقانه است که ممکن است برای مخاطبان جوانتر قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از استعارههای پیچیده و مضامین عاطفی سنگین، آن را برای گروه سنی بالاتر مناسب میسازد.
شماره ۳۰۳ - خوش آن کسان که به فکر دل فگار خودند
خوش آن کسان که به فکر دل فگار خودند
چو داغ لاله چراغ سر مزار خودند ۱
چو گل شکفته دماغند در پریشانی
چو ابر تازه دل از چشم اشکبار خودند ۲
چو سرو سر به تماشا کشیده اند از باغ
چو سبزه در قدم یار گلعذار خودند ۳
چو زخم لب ز شکایت دوباره دوخته اند
چو داغ تازه شب وروز در فشار خودند ۴
ز غفلت است سعیدا که غیر می بینند
ز خواب ناز چو خیزند در کنار خودند ۵
چو داغ لاله چراغ سر مزار خودند ۱
چو گل شکفته دماغند در پریشانی
چو ابر تازه دل از چشم اشکبار خودند ۲
چو سرو سر به تماشا کشیده اند از باغ
چو سبزه در قدم یار گلعذار خودند ۳
چو زخم لب ز شکایت دوباره دوخته اند
چو داغ تازه شب وروز در فشار خودند ۴
ز غفلت است سعیدا که غیر می بینند
ز خواب ناز چو خیزند در کنار خودند ۵
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۵
۲۴۵
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۳۰۲ - گلرخانی که سراسر رو گلزار خودند
گوهر بعدی:شماره ۳۰۴ - خوش به آسانی به آخر راه مشکل می برند
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.