شماره ۳۰۴ - خوش به آسانی به آخر راه مشکل می برند

خوش به آسانی به آخر راه مشکل می برند
رهنوردانی که اول پی به منزل می برند ۱

در محبت می شوند ایشان شهید بی سخن
دست و گردن بسته خود را پیش قاتل می برند ۲

درد نوشان جز به پای خم نمی افتند هیچ
خویشتن را در پناه پیر کامل می برند ۳

هر متاعی را که از شهر محبت می رسد
بیشتر در کشور ما جانب دل می برند ۴

آن چنان لب تشنهٔ حرصند ابنای زمان
کز جواب خشک آب از روی سائل می برند ۵

خودفروشانی که در قید زر و مالند و جاه
نام حق را بر زبان هر دم به باطل می برند ۶

مزرع دنیا که سبز از آبرو گردیده است
آبرو آنان که می ریزند حاصل می برند ۷

همت دونان عالم هیچ می دانی که چیست
می کشند از آب، رخت خویش و در گل می برند ۸

واگذار از خود سعیدا زان که در هر مسلکی
هر که از خود بگذرد زودش به منزل می برند ۹