هوش مصنوعی: این شعر از مولانا جلال‌الدین بلخی است که به ستایش خداوند و شکرگزاری برای نعمت‌های او می‌پردازد. در این متن، شاعر از تحقق آرزوها، جدایی حق از باطل، و تبدیل سختی‌ها به آسانی سخن می‌گوید. همچنین، به موضوعاتی مانند عشق الهی، صبر، و تحول درونی اشاره دارد.
رده سنی: 16+ متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و زبانی است که ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر قابل درک نباشد. همچنین، برخی از اصطلاحات و استعاره‌های به کار رفته نیاز به دانش ادبی و فلسفی پایه دارند.

شماره ۳۷۲ - مژده آمد که تو را کام روا شد امروز

مژده آمد که تو را کام روا شد امروز
مدعاها هدف تیر دعا شد امروز ۱

سایه انداخت به سر قامت آن سرو روان
صعوهٔ طالع ما باز هما شد امروز ۲

وقت خوش دولت جاوید مبارک بادا
تو بقا یاب که غیر از تو فنا شد امروز ۳

شکر ایزد که به دور تو ز هم بی تصدیع
باطل و حق چو شب و روز جدا شد امروز ۴

دل شد و صبر شد و جان شد و تن از جا رفت
تو خبردار نه ای بی تو چها شد امروز ۵

[خارزارم] ز قدوم فرست شد گلزار
جنگ و کین از کرمت صلح و صفا شد امروز ۶

به هوایی که سعیدا به تو همدم گردد
همچو نی بیدل و بی برگ و نوا شد امروز ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
کانال گوهرین در ایتا
۲۵۸
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۳۷۱ - سخن از میکده و ساقی و جام است امروز
گوهر بعدی:شماره ۳۷۳ - نچشیده است شراب مزهٔ کام هنوز
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.