هوش مصنوعی: این متن شعری عرفانی و اخلاقی است که بر سپاسگزاری از پروردگار، خودشناسی، حفظ پیمانها، پرهیز از عیبجویی و توجه به گذرایی دنیا تأکید دارد. شاعر با اشاره به مفاهیمی مانند عشق الهی، وفاداری و اهمیت بیداری در عمر کوتاه انسانی، مخاطب را به تفکر و اصلاح رفتار فرا میخواند.
رده سنی: 15+ مفاهیم عمیق عرفانی و اخلاقی متن نیاز به درک نسبی از فلسفه زندگی و بلوغ فکری دارد. همچنین استفاده از استعاره‌های پیچیده (مانند گنج در ویرانه‌ها) برای کودکان قابل درک نیست.

شماره ۳۷۸ - با چنین دل چون توانم کرد جانان را سپاس

با چنین دل چون توانم کرد جانان را سپاس
من که از تن جان و جانان را ز جان سازم قیاس ۱

دانش خود دانش پروردگار خود [یکی] است
نیست فرقی در میان خودشناس و حق شناس ۲

نیستم هرگز گمان آن که در این کارگاه
بهتر از پوشیدن عیب کسان باشد لباس ۳

پاس پیمان دار و لب را بر لب پیمانه نه
عاقبت بر عهد و باد است دنیا را اساس ۴

نطق من از آتش شوق است دایم شعله زن
همچو موسی می کنم از طور آتش اقتباس ۵

ای که اکثر سر به فکر این و آن خم می کنی
چند داری در بهار عمر خود را در نعاس ۶

گنج در ویرانه ها باشد سعیدا هوش دار
تا توانی خاطر دلخستگان را دار پاس ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
کانال گوهرین در ایتا
۲۹۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۳۷۷ - ز درد ما نه همین آشنا کند پرهیز
گوهر بعدی:شماره ۳۷۹ - در کفر حق پرست شو آن گه خداشناس
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.