هوش مصنوعی:
این متن شعری است که به مخاطب توصیههایی برای زندگی آرام و آزاد از دغدغههای مادی میکند. شاعر از مخاطب میخواهد که از سود و زیان دنیوی دوری کند، آزاد مانند سرو باشد، دل به کسی نبندد که به او توجهی ندارد، و از یاران خود شکایت نکند. همچنین تأکید میکند که برای رسیدن به آرامش، باید از خودبینی دوری کرد.
رده سنی:
15+
مفاهیم عمیق عرفانی و اخلاقی موجود در متن برای درک و تجربه نیازمند بلوغ فکری است که معمولاً از سن نوجوانی به بعد شکل میگیرد. همچنین، برخی از اشارات فلسفی ممکن است برای کودکان قابل درک نباشد.
شماره ۳۹۱ - آسوده شو از سود و مبرا ز زیان باش
آسوده شو از سود و مبرا ز زیان باش
دنیا گذران است تو در هم در گذران باش ۱
خواهی که تو را خرقهٔ تجرید رسانند
چون سرو شو آزاد و چو نرگس نگران باش ۲
هرگز ندهم دل به کسی کاو ندهد دل
گو ابن فلان ابن فلان ابن فلان باش ۳
خواهی که کنی جای به فانوس خیالی
انگشت نما هم نفس گرمروان باش ۴
تا دیدهٔ خودبین تو را دوست نماید
چون مردم چشم از نظر خویش نهان باش ۵
زنهار سعیدا مکن از یار شکایت
گر تیر کشد سوی تو از ناز کمان باش ۶
دنیا گذران است تو در هم در گذران باش ۱
خواهی که تو را خرقهٔ تجرید رسانند
چون سرو شو آزاد و چو نرگس نگران باش ۲
هرگز ندهم دل به کسی کاو ندهد دل
گو ابن فلان ابن فلان ابن فلان باش ۳
خواهی که کنی جای به فانوس خیالی
انگشت نما هم نفس گرمروان باش ۴
تا دیدهٔ خودبین تو را دوست نماید
چون مردم چشم از نظر خویش نهان باش ۵
زنهار سعیدا مکن از یار شکایت
گر تیر کشد سوی تو از ناز کمان باش ۶
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۶
۲۲۳
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۳۹۰ - چرخ با ما دل مصفا گر نباشد گو مباش
گوهر بعدی:شماره ۳۹۲ - ما را به آن نگاه کرامت شعار بخش
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.