هوش مصنوعی:
این شعر از بیوفایی و جفای دیگران در محیط اجتماعی (چمن) سخن میگوید. شاعر گلها (نماد افراد) را بیوفا میداند و از اختلاط با آنها به دلیل آسیبهای احتمالی هشدار میدهد. همچنین به افشای عیوب توسط دیگران و عدم اعتماد به محیط اطراف اشاره دارد.
رده سنی:
16+
محتوا شامل مفاهیم انتزاعی مانند بیوفایی، جفا، و افشای عیوب است که درک آنها به بلوغ فکری و تجربهٔ اجتماعی نسبتاً بالایی نیاز دارد. همچنین استفاده از استعارههای پیچیده (مانند یاسمن، غنچه، چمن) برای مخاطبان جوانتر ممکن است نامفهوم باشد.
شماره ۴۱۲ - نیست گل الفتی در چمن اختلاط
نیست گل الفتی در چمن اختلاط
بوی جفا می دهد یاسمن اختلاط ۱
باد صبا از حسد آمد و صد چاک کرد
غنچه که پوشیده بود پیرهن اختلاط ۲
بر در هر سفله ای هرزه داریی مکن
می شودت اختلاط راهزن اختلاط ۳
عیب تو را یک به یک می کند افشا به خلق
پردهٔ فانوس توست پیرهن اختلاط ۴
نیست سعیدا مرا با دل جمع الفتی
گل چه وفا دیده است از چمن اختلاط ۵
بوی جفا می دهد یاسمن اختلاط ۱
باد صبا از حسد آمد و صد چاک کرد
غنچه که پوشیده بود پیرهن اختلاط ۲
بر در هر سفله ای هرزه داریی مکن
می شودت اختلاط راهزن اختلاط ۳
عیب تو را یک به یک می کند افشا به خلق
پردهٔ فانوس توست پیرهن اختلاط ۴
نیست سعیدا مرا با دل جمع الفتی
گل چه وفا دیده است از چمن اختلاط ۵
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۵
۲۵۷
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۴۱۱ - یا من فتح باسمک باب السلام فیض
گوهر بعدی:شماره ۴۱۳ - در جهان هرگز دلا منشین ز پای احتیاط
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.