شماره ۴۳۵ - دانی چه بود بادهٔ گلگون ز رگ تاک

دانی چه بود بادهٔ گلگون ز رگ تاک
لعلی است که کردند برون از جگر خاک ۱

جز پاک نیندیشد و جز پاک نبیند
در هر که بود دیدهٔ غمناک و دل پاک ۲

صد شیوه به هر چشم زدن باز نماید
دلگیر نگردد کس از آن چشم غضبناک ۳

بی خون جگر فهم سخن را نتوان کرد
هر چند که دلسوز بود شعلهٔ ادراک ۴

آویخته صد حلقهٔ جان بر سر هر مو
دل در چه شمار است در آن حلقهٔ فتراک ۵

صحرای فراق و ره آن کوی سعیدا
دشتی است بلا خیز و طریقی است خطرناک ۶