شماره ۴۹۶ - من نه آنم که زنم ساز و به خود گریه کنم

من نه آنم که زنم ساز و به خود گریه کنم
خنده بر چرخ بد انداز و به خود گریه کنم ۱

نیست جا این قدر شمع مرا چون فانوس
تا کشم شعلهٔ آواز و به خود گریه کنم ۲

بنما سرو قد خویش که من فاخته وار
تا شوم از همه ممتاز و به خود گریه کنم ۳

نیست آشفتگیم از گل رخسار کسی
چون خیال تو کنم ناز و به خود گریه کنم ۴

من حسرت زده را باده از آن خم مدهید
که خبردار شوم باز و به خود گریه کنم ۵

چرخ اگر آب دهد از دم تیغ تو شوم
همچو فواره سرافراز و به خود گریه کنم ۶

سخت ماتم زده ام نوحه گران می خواهم
تا شوندم همه دمساز و به خود گریه کنم ۷

بستم احرام که با نغمه روم همچو خیال
در سراپردهٔ آواز و به خود گریه کنم ۸

شکوه چون مدعیم نیست سعیدا ز کسی
گله از خود کنم آغاز و به خود گریه کنم ۹