شماره ۵۲۲ - ندیده صاحب معنی به روزگار سخن

ندیده صاحب معنی به روزگار سخن
غریب جز من افتاده در دیار سخن ۱

زبان ز حرف بد و نیک آن چنان بستی
که گشته است عقیق تو مهردار سخن ۲

چو چشم من به جمال تو گوش پارهٔ چرخ
کشد ز لعل تو تا حشر، اعتبار سخن ۳

ز خط پشت لبت شد سواد حرف عیان
که گشته نقطهٔ خال لبت مدار سخن ۴

نه من ز شکوه سکوتم که مردم چشمت
گرفته است ز دست من اختیار سخن ۵

نکرده ایم به کس دست طمع خویش دراز
که داده است خدا نقد بی شمار سخن ۶

ز خاکساری خود با تو عرضه می کردم
مباد جای کند در دلت غبار سخن ۷

توان شناخت خود با تو عرضه می کردم
مباد جای کند در دلت غبار سخن ۸

توان شناخت سعیدا قماش هر کس را
ز لطف معنی نازک به اعتبار سخن ۹