شماره ۵۲۳ - کجا رسد به تو گل در ادای دل بردن

کجا رسد به تو گل در ادای دل بردن
که عندلیب تو دارد نوای دل بردن ۱

چو موج خیز شود بحر عشق طوفانی
سزد تو را که شوی ناخدای دل بردن ۲

بجز حنا نشود سبز تا ابد چیزی
به هر زمین که گذاری تو پای دل بردن ۳

نشسته غمزه به طاق بلند ابرو باز
که نیست بهتر از این گوشه جای دل بردن ۴

ز شوق غنچه نماند به هر کجا که دلی است
گذر کند چو به یادش هوای دل بردن ۵

ز نالهٔ جرس کاروان کنعانی
همی رسید به گوشم صدای دل بردن ۶

دلی به دست بیار آن زمان مراد طلب
که خاک، زر شود از کیمیای دل بردن ۷

ز حسن خلق [و] وفا ریز رنگ بنیادش
عمارتی که کنی در بنای دل بردن ۸

دلی شکسته سعیدا نشد قبول دلش
چها که من نکشیدم جفای دل بردن ۹