هوش مصنوعی:
شاعر از گذر عمر خود با حسرت یاد میکند و افسوس میخورد که زمانش را بدون عبادت و تفکر معنوی سپری کرده است. در پایان، او به نتیجهای ناخوشایند میرسد و اشاره میکند که کارش تحت تأثیر وسوسههای شیطانی قرار گرفته است.
رده سنی:
16+
متن دارای مفاهیم عمیق فلسفی و معنوی است که درک آن برای نوجوانان کمسنوسال دشوار است. همچنین، اشاره به «دیوان» (شیطان) ممکن است نیاز به توضیح بیشتری برای مخاطبان جوانتر داشته باشد.
شماره ۴۷ - صد حیف که عمرم به خسارت بگذشت
صد حیف که عمرم به خسارت بگذشت
در فکر عبادت و عبارت بگذشت ۱
آخر به قباحتی کشید انجامش
کاری که ز دیوان اشارت بگذشت ۲
در فکر عبادت و عبارت بگذشت ۱
آخر به قباحتی کشید انجامش
کاری که ز دیوان اشارت بگذشت ۲
قالب: رباعی
تعداد ابیات: ۲
۳۱۱
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۴۶ - جامی است جهان به دست یک ساقی نیست
گوهر بعدی:شماره ۴۸ - خود آمده زنده مرده می باید رفت
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
