هوش مصنوعی: این شعر از حافظ، با زبانی عرفانی و تغزلی، به موضوعاتی مانند عشق، رهایی از خود، و جستجوی معنوی می‌پردازد. شاعر از ساقی می‌خواهد جام را پر کند تا روح مقدس و جان معلا را تجربه کند. همچنین، به ناصح توصیه می‌کند که از نصیحت‌های بی‌ثمر دست بردارد و به رمز و راز عشق اشاره می‌کند که با عقل قابل درک نیست. در پایان، به عشق حقیقی و تسلیم در برابر آن اشاره دارد.
رده سنی: 16+ مفاهیم عمیق عرفانی و فلسفی موجود در شعر ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر قابل درک نباشد. همچنین، برخی از اشارات عرفانی و ادبی نیاز به دانش پایه‌ای از ادبیات فارسی و عرفان اسلامی دارند.

شماره ۲۳ - ساقی، ز کرم پر کن این جام مصفا را

ساقی، ز کرم پر کن این جام مصفا را
آن روح مقدس را، آن جان معلا را ۱

روزی که دهی جامی، از بهر سرانجامی
یک جرعه تصدق کن آن واعظ رعنا را ۲

خواهی که برقص آید ذرات جهان از تو
در رقص برافشانی آن زلف چلیپا را ۳

ناصح، برو و بنشین، افسانه مخوان چندین
از سر نتوان بردن این علت سودا را ۴

گفتی که: ز خود گم شو، تا راه بخود یابی
تفسیر نمی دانم این رمز و معما را ۵

هربار که من مردم صد جان دگر بردم
احصا نتوان کردن اعجاز مسیحا را ۶

قاسم نشود عاشق هرگز بهوای خود
لیکن چه توان گفتن آن مالک دلها را؟ ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
کانال گوهرین در ایتا
۳۳۵
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۲۲ - هرچه آن می رود از حد سمک تا بسما
گوهر بعدی:شماره ۲۴ - نمی دانم چه افتادست قسمت از قدر ما را
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.