هوش مصنوعی: این متن شعری عرفانی و عاشقانه است که از مضامینی مانند می‌نوشی، عشق، وحدت خداوند، و نکوهش حسادت و خشک‌اندیشی استفاده می‌کند. شاعر از ساقی می‌خواهد باده بیاورد و نغمه‌سرایی کند، همچنین به تشنگان حیات ابدی جامی برساند و از زاهد خشک‌اندیش و حسود انتقاد می‌کند. در ادامه، به وحدت خداوند و رحمت پیامبر اشاره شده و عشق به عنوان محور اصلی شعر مطرح می‌شود.
رده سنی: 16+ محتوا شامل مفاهیم عرفانی و عاشقانه است که ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر پیچیده باشد. همچنین، اشاره به می‌نوشی و برخی انتقادات اجتماعی ممکن است برای سنین پایین‌تر نامناسب تلقی شود.

شماره ۲۶ - ساقی بیار باده و بنواز عود را

ساقی بیار باده و بنواز عود را
یک دم بلند کن نغمات سرود را ۱

جامی بتشنگان حیات ابد رسان
هی بر زنید زاهد خشک حسود را ۲

شیطان حسود و دشمن و رحمان امین جان
از بهر آن حسود مرنجان ودود را ۳

چنگست راکعی و کمانچه است ساجدی
بهر که میکنند رکوع و سجود را؟ ۴

بر وحدت خدا همه ذرات شاهدند
هجران نصیب منکر کور کبود را ۵

در مصطفی گریز، که دریای رحمتست
بگذار باد سبلت عاد و ثمود را ۶

هر گه سرود عشق تو گویند عاشقان
قاسم روان کند ز دو دیده دورود را ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
کانال گوهرین در ایتا
۳۲۵
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۲۵ - هر صبح دم پیغام خود گویم بزاری باد را
گوهر بعدی:شماره ۲۷ - مست از شراب عشق کن این عقل دوراندیش را
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.