هوش مصنوعی: این متن شعری عرفانی است که از جستجوی مادی فراتر رفته و به دنبال حقیقت و زیبایی معنوی است. شاعر از وابستگی به دنیای فانی (خاک و آب) انتقاد کرده و مخاطب را به گذر از خود و دیدن جمال الهی دعوت می‌کند. در پایان، شاعر به عشق حقیقی و رسیدن به مقام والای معنوی اشاره می‌کند.
رده سنی: 16+ مفاهیم عمیق عرفانی و فلسفی موجود در این شعر برای درک و تجربه نیاز به بلوغ فکری دارد. نوجوانان و بزرگسالان بهتر می‌توانند با مضامین آن ارتباط برقرار کنند.

شماره ۴۲ - چند ازین افسانهای خاک و آب؟

چند ازین افسانهای خاک و آب؟
در طلب داری، رخ از دریا متاب ۱

چند گردی کوه و صحرا از هوس؟
پیش «هو» آ «انه حسن المآب » ۲

چون حجاب خود تویی، بگذر ز خود
تا ببینی روی او را بی حجاب ۳

با تو چون گویم؟ چه گویم؟ ای عزیز
موج دریا را ندانی از سراب ۴

رهروان رفتند ره را راستی
تو چنین خوش خفته در ظل سحاب ۵

تا بدیدم روی آن سلطان حسن
خواب را هرگز نمی بینم بخواب ۶

جان مردم طالب قشر خسیس
جان قاسم طالب لب لباب ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
کانال گوهرین در ایتا
۳۲۶
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۴۱ - باده ارزان شد و زهاد خرابند و یباب
گوهر بعدی:شماره ۴۳ - سخنی می رود به صدق و صواب
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.