هوش مصنوعی: این شعر عاشقانه و عرفانی از قاسمی، شاعر، بیانگر عشق عمیق و وابستگی شاعر به معشوق است. در این شعر، شاعر از زیبایی‌های معشوق و تأثیر آن بر جهان سخن می‌گوید و خود را عاشقی وفادار معرفی می‌کند که وجودش سرشار از عشق به معشوق است. همچنین، شاعر اشاره می‌کند که نام و نشان او در همه جا پراکنده است و هر کجا که می‌رود، عشق و همراهی معشوق با اوست.
رده سنی: 16+ این شعر دارای مفاهیم عمیق عاشقانه و عرفانی است که درک آن برای مخاطبان جوان‌تر ممکن است دشوار باشد. همچنین، استفاده از استعاره‌ها و تشبیه‌های پیچیده نیاز به سطحی از بلوغ فکری و ادبی دارد.

شماره ۸۳ - شور جهان ز شکر آن دلستان ماست

شور جهان ز شکر آن دلستان ماست
دل ارغنون و روی تو چون ارغوان ماست ۱

من در تو خود کجا رسم؟ ای یار نازنین
کان جا که آستان تو آن آسمان ماست ۲

بی نام و بی نشان نبود در بسیط دهر
هر جا که هست قصه نام و نشان ماست ۳

ما همرهان و عشق دلاویز دلفروز
هر جا که می رویم عنان بر عنان ماست ۴

با یار باش و قصه آن یار را بگو
از خود سخن مگو، که زیان در زیان ماست ۵

ما عاشق توایم بصد جان و صد روان
اینک گواه ما رخ چون زعفران ماست ۶

گفتند: قاسمی همه شکر فروش شد
گفتا: بلی، که شکر او از دکان ماست ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
کانال گوهرین در ایتا
۲۶۶
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۸۲ - از لطف دوست سکه دولت بنام ماست
گوهر بعدی:شماره ۸۴ - دیده ام تا بر رخ آن گل عذار افتاده است
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.