شماره ۹۲ - ای خواجه، درین کوی چه عیشست و چه بودست؟

ای خواجه، درین کوی چه عیشست و چه بودست؟
بخت تو بلندست و زیانها همه سودست ۱

ای خواجه، تو مستی و ندانم که چه مستی؟
مستی و ندانم که کلاهت که ربودست؟ ۲

این چیست که خود را نشناسی بحقیقت؟
غیرت بمیانست و علی رغم حسودست ۳

از دولت وصلت بشب و روز همه وقت
در مجلس ما زمزمه رود و سرودست ۴

ای فاضلکان، از در میخانه درآیید
از فضل مگویید، که هنگام شهودست ۵

این قصه بگویید بدزدان طریقت :
هنگامه مگیرید، که هنگام ربودست ۶

باید که بدانند خلایق بحقیقت
هر چیز که بینند، که بودست نبودست ۷

با صوفی جرار بگویید که: غم نیست
گر جامه سیاهست ولی خرقه کبودست ۸

آن یار چو پیداست، چه گوییم؟ چه جوییم؟
قاسم، چه زنی حلقه؟ که این در بگشودست؟ ۹