هوش مصنوعی: این شعر عرفانی از قاسمی، به موضوعاتی مانند کرم و بخشش الهی، عشق و فنا در معشوق، و تفاوت بین زهد ظاهری و عشق حقیقی می‌پردازد. شاعر بیان می‌کند که حتی اگر توبه‌اش بشکند، کرم خداوند شامل حالش می‌شود و عشق به معشوق او را از هرگونه قید و بند رها می‌کند. همچنین، او به برتری عشق حقیقی بر زهد دنیوی اشاره کرده و تأکید می‌کند که کشته شدن در راه عشق، بخشیده شدن را به همراه دارد.
رده سنی: 16+ مفاهیم عمیق عرفانی و استفاده از اصطلاحات خاص ادبیات عرفانی ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر قابل درک نباشد. همچنین، برخی از مضامین مانند فنا در عشق و نقد زهد ظاهری نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارد.

شماره ۱۰۰ - من اگر توبه شکستم کرمش موفورست

من اگر توبه شکستم کرمش موفورست
پیش دریای کرم توبه من محصورست ۱

جرم بخشیدن و الطاف نمودن کرمست
چه توان گفت؟ که این واعظ ما مغرورست ۲

یا از یار جدا نیست، چه شاید گفتن؟
زاهد شهر ازین قصه بغایت دورست ۳

هرکه او بانگ «اناالحق » زدم یار شنید
شاه عالم شد و در هر دو جهان منصورست ۴

گر بشمشیر غمت کشته شوم باکی نیست
هرکه شد کشته شمشیر غمت مغفورست ۵

عالمی را همه آشفته و حیران بینم
همه در کار تو، گر مخلص، اگر مزدورست ۶

قاسمی، سجده اخلاص کن اندر بر یار
هیچ شک نیست که طاعات چنین مبرورست ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
کانال گوهرین در ایتا
۳۴۵
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۹۹ - دلم از غصه هجران تو اندر شورست
گوهر بعدی:شماره ۱۰۱ - امروز بهرحال به از دی و پریرست
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.